Missão do Paráclito, n o inspirador †
16 Eu vos disse estas coisas, para que não vos escandalizeis.
Haec locutus sum vobis ut non scandalizemini.
2 Lançar-vos-ão fora das sinagogas, e chegará o tempo em que todo o que vos matar, julgará que nisso faz serviço a Deus.
Absque synagogis facient vos sed venit hora ut omnis qui interficit vos arbitretur obsequium se praestare Deo.
3 Tratar-vos-ão assim, porque não conhecem o Pai, nem a mim.
Et haec facient quia non noverunt Patrem neque me.
4 Mas vos disse isto, para que quando essa hora chegar, vos lembreis de que eu vo-lo disse.
Sed haec locutus sum vobis ut cum venerit hora eorum reminiscamini quia ego dixi vobis.
5 Não vo-lo disse porém, desde o princípio, porque estava convosco; agora vou para aquele que me enviou, e nenhum de vós mo pergunta: Aonde vais?
Haec autem vobis ab initio non dixi quia vobiscum eram at nunc vado ad eum qui me misit et nemo ex vobis interrogat me quo vadis.
6 Mas porque vos disse estas coisas, a tristeza apoderou-se do vosso coração.
Sed quia haec locutus sum vobis tristitia implevit cor vestrum.
7 Eu vos digo porém a verdade, pois vos convém que eu vá, porque se eu não for, não virá a vós o Consolador; mas se for, eu vo-lo enviarei.
Sed ego veritatem dico vobis expedit vobis ut ego vadam si enim non abiero paracletus non veniet ad vos si autem abiero mittam eum ad vos.
8 E ele, quando vier, arguirá o mundo do pecado, da justiça e do juízo.
Et cum venerit ille arguet mundum de peccato et de iustitia et de iudicio.
9 Do pecado sim, porque não creram em mim;
De peccato quidem quia non credunt in me.
10 Da justiça, porque vou para o Pai, e não me vereis mais.
De iustitia vero quia ad Patrem vado et iam non videbitis me.
11 Do juízo enfim, porque o príncipe deste mundo já está julgado.
De iudicio autem quia princeps mundi huius iudicatus est.
12 Eu tenho ainda muitas coisas que vos dizer, mas vós não as podeis suportar agora.
Adhuc multa habeo vobis dicere sed non potestis portare modo.
13 Quando vier porém aquele Espírito de Verdade, ele vos ensinará toda a verdade; porque ele não falará de si mesmo, mas dirá tudo o que tiver ouvido, e anunciar-vos-á as coisas que estão para vir.
Cum autem venerit ille Spiritus veritatis docebit vos in omnem veritatem non enim loquetur a semet ipso sed quaecumque audiet loquetur et quae ventura sunt adnuntiabit vobis.
14 Ele me revelará, porque há de receber do que é meu, e vo-lo há de anunciar.
Ille me clarificabit quia de meo accipiet et adnuntiabit vobis.
15 Todas as coisas que o Pai tem são minhas; por isso é que vos disse, que ele, o Consolador, há de receber do que é meu, e vo-lo há de anunciar.
Omnia quaecumque habet Pater mea sunt propterea dixi quia de meo accipit et adnuntiabit vobis.
16 Um pouco, e já não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; porque eu vou para o Pai.
Modicum et iam non videbitis me et iterum modicum et videbitis me quia vado ad Patrem.
17 Então alguns de seus discípulos disseram uns aos outros: Que vem a ser isto que ele nos diz: Um pouco, e já não me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis? Porque diz: Vou para o Pai?
Dixerunt ergo ex discipulis eius ad invicem quid est hoc quod dicit nobis modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me et quia vado ad Patrem.
18 E o que vem a ser este “um pouco”? Nós não sabemos o que ele quer nos dizer.
Dicebant ergo quid est hoc quod dicit modicum nescimus quid loquitur.
19 Como Jesus sabia o que lhe queriam perguntar, disse-lhes: Quereis que vos diga o que vem a ser: Um pouco, e já não me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis?
Cognovit autem Iesus quia volebant eum interrogare et dixit eis de hoc quaeritis inter vos quia dixi modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me.
20 Em verdade, em verdade vos digo, que haveis de chorar dolorosamente; o mundo se alegrará e estareis tristes, mas vossa tristeza se converterá em júbilo.
Amen amen dico vobis quia plorabitis et flebitis vos mundus autem gaudebit vos autem contristabimini sed tristitia vestra vertetur in gaudium.
21 Quando uma mulher está para dar à luz, fica triste porque é chegada sua hora; mas depois que ela deu à luz um pequenino, já não se lembra do aperto, pela alegria que tem, por haver nascido um homem ao mundo.
Mulier cum parit tristitiam habet quia venit hora eius cum autem pepererit puerum iam non meminit pressurae propter gaudium quia natus est homo in mundum.
22 Assim também, vós sem dúvida estais agora tristes, mas vê-los-ei de novo e alegrar-se-á vosso coração, e vosso júbilo ninguém vo-lo tirará.
Et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis iterum autem videbo vos et gaudebit cor vestrum et gaudium vestrum nemo tollit a vobis.
23 E naquele dia nada mais me rogareis.
Et in illo die me non rogabitis.
Em verdade, em verdade vos digo: Se pedirdes a meu Pai alguma coisa em meu nome, ele vo-lo concederá.
Quicquam amen amen dico vobis si quid petieritis Patrem in nomine meo dabit vobis.
24 Até agora não pedistes nada em meu nome. Pedi, e recebereis; para que o vosso júbilo seja completo.
Usque modo non petistis quicquam in nomine meo petite et accipietis ut gaudium vestrum sit plenum.
25 Tenho-vos dito estas coisas em parábolas. Vem a hora porém, em que não vos falarei mais por parábolas, mas anunciar-vos-ei claramente as coisas do Pai.
Haec in proverbiis locutus sum vobis venit hora cum iam non in proverbiis loquar vobis sed palam de Patre adnuntiabo vobis.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e eu não vos digo que hei de rogar ao Pai por vós,
Illo die in nomine meo petetis et non dico vobis quia ego rogabo Patrem de vobis.
27 Porque o próprio Pai vos ama, pois vós me amastes e crestes que vim de Deus.
Ipse enim Pater amat vos quia vos me amastis et credidistis quia ego a Deo exivi.
28 Deixei o Pai e vim ao mundo; agora deixo o mundo e volto ao Pai.
Exivi a Patre et veni in mundum iterum relinquo mundum et vado ad Patrem.
29 Disseram-lhe seus discípulos: Eis que agora nos falas claramente, e não usas de nenhuma parábola.
Dicunt ei discipuli eius ecce nunc palam loqueris et proverbium nullum dicis.
30 Agora sabemos que estais ciente de tudo, e que a ti não é necessário ninguém fazer-te perguntas: nisto cremos que vens de Deus.
Nunc scimus quia scis omnia et non opus est tibi ut quis te interroget in hoc credimus quia a Deo existi.
31 Respondeu-lhes Jesus: Agora me credes?
Respondit eis Iesus modo creditis.
32 Eis que vem a hora, e já é chegada, em que todos sereis dispersos e me deixareis só; mas não estou só, porque o Pai está comigo.
Ecce venit hora et iam venit ut dispergamini unusquisque in propria et me solum relinquatis et non sum solus quia Pater mecum est.
33 Tenho-vos dito estas coisas, para que tenhais paz em mim. No mundo tereis provações, mas tende confiança, eu venci o mundo.
Haec locutus sum vobis ut in me pacem habeatis in mundo pressuram habetis sed confidite ego vici mundum.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição
de 1828 | Padre João Ferreira A. d’Almeida,
edição de 1850 | A bíblia em francês de Le Maistre de Saci, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação.
Veja também: Novum Testamentum Graece (NA28 - Nestle/Aland, 28th revised edition, edited by Barbara Aland
and others) Parallel
Greek New Testament by John Hurt.