O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

2º Livro de Samuel

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 3

(Versículos e sumário)

3 Houve pois uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de David; David prosperando e fortificando-se cada vez mais; a casa porém de Saul indo cada vez a menos.

Facta est ergo longa concertatio inter domum Saul et inter domum David David proficiens et semper se ipso robustior domus autem Saul decrescens cotidie.

2 E nasceram filhos a David em Hebron, e foi o seu primogênito Amnon, que teve d’Aquinoam de Jezrael.

Nati quoque sunt filii David in Hebron fuitque primogenitus eius Amnon de Ahinoem Iezrahelitide.

3 E depois deste Queleab que houve de Abigail, viúva de Nabal do Carmelo; e o terceiro Absalão, filho de Maaca, filha de Tholmai, rei de Gessur,

Et post eum Chelaab de Abigail uxore Nabal Carmeli porro tertius Absalom filius Maacha filiae Tholomai regis Gessur.

4 O quarto porém Adonias, filho de Haggith; e o quinto Safathia, filho d’Abital,

Quartus autem Adonias filius Aggith et quintus Safathia filius Abital.

5 E o sexto Jethraão, filho d’Egla, mulher de David em Hebron.

Sextus quoque Iethraam de Agla uxore David hii nati sunt David in Hebron.

6 Havendo pois guerra entre a casa de Saul e a casa de David, Abner, filho de Ner, governava a casa de Saul.

Cum ergo esset proelium inter domum Saul et domum David Abner filius Ner regebat domum Saul.

7 E Saul tinha uma concubina, chamada Resfa, filha d’Aia. E Isboseth disse a Abner;

Fuerat autem Sauli concubina nomine Respha filia Ahia dixitque Hisboseth ad Abner.

8 Por que te aproximaste da concubina de meu pai? Abner em extremo irado por essas palavras de Isboseth, disse: Acaso sou eu hoje alguma cabeça de cão contra Judá, porque usei de piedade com a casa de Saul, teu pai, e com seus irmãos, e parentes, e porque te não entreguei nas mãos de David? E tu buscas hoje em mim motivo para me arguires por respeito duma mulher?

Quare ingressus es ad concubinam patris mei qui iratus nimis propter verba Hisboseth ait numquid caput canis ego sum adversum Iuda hodie qui fecerim misericordiam super domum Saul patris tui et super fratres et proximos eius et non tradidi te in manu David et tu requisisti in me quod argueres pro muliere hodie.

9 Deus trate a Abner com toda a sua severidade, se eu não procurar para David, o que o Senhor lhe jurou,

Haec faciat Deus Abner et haec addat ei nisi quomodo iuravit Dominus David sic faciam cum eo.

10 fazendo que o reino seja transferido da casa de Saul; e que o trono de David seja elevado sobre Israel, e sobre Judá, desde Dan até Bersabée.

Ut transferatur regnum de domo Saul et elevetur thronus David super Israhel et super Iudam a Dan usque Bersabee.

11 E não lhe pode responder coisa alguma porque o temia.

Et non potuit respondere ei quicquam quia metuebat illum.

12 Enviou pois Abner mensageiros a David que lhe dissessem da sua parte: A quem pertence a terra? E que acrescentassem: Faze comigo amizade, e eu te servirei, e reduzirei ao teu mando todo o Israel.

Misit ergo Abner nuntios ad David pro se dicentes cuius est terra et loquerentur fac mecum amicitias et erit manus mea tecum et reducam ad te universum Israhel.

13 David respondeu: Otimamente; eu farei amizade contigo; mas peço-te uma coisa, dizendo: Tu não me verás sem primeiro me trazeres a Micol, filha de Saul; e deste modo virás e me verás.

Qui ait optime ego faciam tecum amicitias sed unam rem peto a te dicens non videbis faciem meam antequam adduxeris Michol filiam Saul et sic venies et videbis me.

14 Enviou depois David mensageiros a Isboseth, filho de Saul, dizendo: Restitui-me a Micol, minha mulher, que eu desposei por cem prepúcios de Filisteus.

Misit autem David nuntios ad Hisboseth filium Saul dicens redde uxorem meam Michol quam despondi mihi centum praeputiis Philisthim.

15 Enviou-a pois Isboseth, e a tirou a seu marido Faltiel, filho de Lais.

Misit ergo Hisboseth et tulit eam a viro suo Faltihel filio Lais.

16 E a seguia seu marido chorando até Bahurim; e disse-lhe Abner: Vai, e torna. E ele voltou.

Sequebaturque eam vir suus plorans usque Baurim et dixit ad eum Abner vade revertere qui reversus est.

17 Fez também Abner uma fala aos anciãos de Israel, dizendo: Muito tempo há que vós desejáveis que David reinasse sobre vós.

Sermonem quoque intulit Abner ad seniores Israhel dicens tam heri quam nudius tertius quaerebatis David ut regnaret super vos.

18 Fazei-o pois agora; porquanto o Senhor falou a David, dizendo: Eu salvarei por meio de meu servo David o meu povo de Israel da mão dos Filisteus, e de todos os seus inimigos.

Nunc ergo facite quoniam Dominus locutus est ad David dicens in manu servi mei David salvabo populum meum Israhel de manu Philisthim et omnium inimicorum eius.

19 E do mesmo modo falou Abner aos de Benjamim. E foi buscar a David em Hebron para dizer-lhe tudo o que os de Israel, e todos os de Benjamim tinham resoluto.

Locutus est autem Abner etiam ad Beniamin et abiit ut loqueretur ad David in Hebron omnia quae placuerant Israhel et universo Beniamin.

20 E se apresentou a David em Hebron com vinte homens; e David deu um banquete a Abner, e aos que tinham vindo com ele.

Venitque ad David in Hebron cum viginti viris et fecit David Abner et viris eius qui venerant cum eo convivium.

21 E disse Abner a David: Eu irei, para te ajuntar a ti, meu Senhor e rei, todo o Israel, e farei concerto contigo, para teres o império sobre todos, assim como o deseja teu coração. Tendo pois David despedido a Abner, e tendo-se este ido em paz,

Et dixit Abner ad David surgam ut congregem ad te dominum meum regem omnem Israhel et ineam tecum foedus et imperes omnibus sicut desiderat anima tua cum ergo deduxisset David Abner et ille isset in pace.

22 Chegaram logo as gentes de David, e de Joab, que, vindo de matar uns ladrões, traziam uma grande presa; Abner porém não estava já com David em Hebron, porque o tinha despedido, e ele se tinha retirado em paz.

Statim pueri David et Ioab venerunt caesis latronibus cum praeda magna nimis Abner autem non erat cum David in Hebron quia iam dimiserat eum et profectus fuerat in pace.

23 E Joab, e todo o exército, que estava com ele, chegaram depois. Não faltou porém quem desse a Joab a nova e lhe dissesse: Abner, filho de Ner, veio ao rei, e este o despediu, e ele se foi em paz.

Et Ioab et omnis exercitus qui erat cum eo postea venerant nuntiatum est itaque Ioab a narrantibus venit Abner filius Ner ad regem et dimisit eum et abiit in pace.

24 E foi Joab ter com o rei, e disse: Que fizeste? Abner acaba de estar contigo; por que o despediste tu, e o deixaste retirar?

Et ingressus est Ioab ad regem et ait quid fecisti ecce venit Abner ad te quare dimisisti eum et abiit et recessit.

25 Tu não sabes quem é Abner, filho de Ner, e que ele veio ter contigo a fim de te enganar e para saber as tuas saídas e as tuas entradas e para sondar tudo quanto fazes?

Ignoras Abner filium Ner quoniam ad hoc venit ut deciperet te et sciret exitum tuum et introitum tuum et nosset omnia quae agis.

26 Retirando-se pois Joab de David, enviou mensageiros atrás de Abner, e o fez voltar da cisterna de Sira, sem David o saber.

Egressus itaque Ioab a David misit nuntios post Abner et reduxit eum a cisterna Sira ignorante David.

27 E voltando Abner a Hebron, Joab o levou ao meio da porta para lhe falar aleivosamente; e aí mesmo o feriu na virilha, e foi morto em vingança do sangue de Asael, seu irmão.

Cumque redisset Abner in Hebron seorsum abduxit eum Ioab ad medium portae ut loqueretur ei in dolo et percussit illum ibi in inguine et mortuus est in ultionem sanguinis Asahel fratris eius.

28 O que ouvindo David que a coisa era já feita, disse: Eu para todo sempre estou e o meu reino inocente diante do Senhor do sangue de Abner, filho de Ner,

Quod cum audisset David rem iam gestam ait mundus ego sum et regnum meum apud Dominum usque in sempiternum a sanguine Abner filii Ner.

29 E ele caia sobre a cabeça de Joab, e sobre toda a casa de seu pai; e não falte nunca na casa de Joab quem padeça uma vergonhosa purgação nem quem seja leproso, nem quem pegue no fuso, nem quem seja morto à espada, nem quem mendigue o pão.

Et veniat super caput Ioab et super omnem domum patris eius nec deficiat de domo Ioab fluxum seminis sustinens et leprosus tenens fusum et cadens gladio et indigens pane.

30 Joab pois e Abisai, seu irmão, mataram a Abner, porque tinha morto seu irmão Asael na batalha de Gabaon.

Igitur Ioab et Abisai frater eius interfecerunt Abner eo quod occidisset Asahel fratrem eorum in Gabaon in proelio.

31 E disse David a Joab, e a todo o povo, que estava com ele: Rasgai os vossos vestidos, e cobri-vos de sacos, e chorai no funeral de Abner; e o rei David ia seguindo o féretro.

Dixit autem David ad Ioab et ad omnem populum qui erat cum eo scindite vestimenta vestra et accingimini saccis et plangite ante exequias Abner porro rex David sequebatur feretrum.

32 E logo que enterraram a Abner em Hebron, levantou o rei David a sua voz, e chorou sobre a sepultura d’Abner; e chorou também todo o povo.

Cumque sepelissent Abner in Hebron levavit rex vocem suam et flevit super tumulum Abner flevit autem et omnis populus.

33 E o rei, pranteando-o e chorando-o, disse: Abner não morreu como costumam morrer os covardes.

Plangensque rex Abner ait nequaquam ut mori solent ignavi mortuus est Abner.

34 As tuas mãos não foram atadas, nem os teus pés carregados de grilhões; mas tu caíste, bem como os que costumam cair diante dos filhos da iniquidade. E o povo repetindo o mesmo chorou sobre ele.

Manus tuae non sunt ligatae et pedes tui non sunt conpedibus adgravati sed sicut solent cadere coram filiis iniquitatis corruisti congeminansque omnis populus flevit super eum.

35 E tendo vindo todos comer com David, sendo ainda dia claro, jurou David, dizendo: Deus me trate com todo o seu rigor, se eu provar algum bocado de pão, ou que quer que seja antes do sol posto.

Cumque venisset universa multitudo cibum capere cum David clara adhuc die iuravit David dicens haec faciat mihi Deus et haec addat si ante occasum solis gustavero panem vel aliud quicquam.

36 E todo o povo ouviu, e lhes pareceu bem tudo o que o rei fizera à vista de todo o povo;

Omnisque populus audivit et placuerunt eis cuncta quae fecit rex in conspectu totius populi.

37 E conheceu toda a plebe, e todo o Israel naquele dia que David não tivera parte alguma no assassinato d’Abner, filho de Ner.

Et cognovit omne vulgus et universus Israhel in die illa quoniam non actum fuisset a rege ut occideretur Abner filius Ner.

38 Disse também o rei aos seus servos: Acaso não sabeis que quem hoje morreu em Israel é um dos seus maiores príncipes?

Dixit quoque rex ad servos suos num ignoratis quoniam princeps et maximus cecidit hodie in Israhel.

39 Eu porém ainda estou pouco seguro, bem que ungido rei; mas estes homens filhos de Sarvia são muito violentos para mim. O Senhor se haja com o que faz mal segundo a sua malícia.

Ego autem adhuc delicatus et unctus rex porro viri isti filii Sarviae duri mihi sunt retribuat Dominus facienti malum iuxta malitiam suam.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir