O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

2º Livro dos Reis

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 7

(Versículos e sumário)

7 E Eliseu lhe respondeu: Ouvi a palavra do Senhor: eis aqui o que diz o Senhor: Amanhã a esta hora dar-se-á um módio [alqueire] de pura farinha, por um estáter, e se darão dois módios de cevada, por um estáter na porta de Samaria.

Dixit autem   Heliseus   audite   verbum   Domini haec   dicit   Dominus   in   tempore hoc   cras   modius   similae   uno   statere erit et   duo   modii   hordei   statere   uno   in   porta   Samariae.

2 Respondendo um dos grandes, a cujo braço estava o rei encostado, ao homem de Deus, disse: Ainda quando o Senhor faça chover víveres do céu, poderá acaso ser o que tu dizes? Ele lhe disse: Tu o verás com os teus olhos, e não comerás daí.

Respondens unus de   ducibus super cuius   manum   rex   incumbebat   homini   Dei   ait si   Dominus   fecerit etiam   cataractas   in   caelo numquid   poterit esse quod   loqueris qui   ait   videbis   oculis tuis et inde non   comedes.

3 Estavam pois quatro homens leprosos à entrada da porta; os quais disseram entre si: Para que estamos nós aqui até morrermos?

Quattuor ergo   viri erant   leprosi iuxta   introitum   portae qui   dixerunt ad   invicem quid hic esse   volumus donec   moriamur.

4 Se quisermos entrar na cidade, morreremos de fome; se ficarmos aqui, morreremos também; vamo-nos pois, e passemo-nos para o campo dos Sírios. Se eles se compadecerem de nós, viveremos, e se nos quiserem matar, sem dúvida morreremos.

Sive   ingredi voluerimus   civitatem   fame   moriemur sive manserimus hic moriendum nobis est   venite   igitur et transfugiamus ad   castra   Syriae si pepercerint nobis   vivemus si autem   occidere   voluerint   nihilominus   moriemur.

5 Partiram pois à tarde, para darem consigo no campo dos Sírios. E tendo chegado à entrada do campo dos Sírios, não acharam ali ninguém.

Surrexerunt   igitur   vesperi ut   venirent ad   castra   Syriae cumque   venissent ad   principium   castrorum   Syriae   nullum ibidem   reppererunt.

6 Porque o Senhor tinha feito ouvir no campo dos Sírios um estrondo de carroças, e de cavalos, e de um exército muito numeroso; e os Sírios disseram entre si: Sem dúvida que o rei de Israel fez assoldadar contra nós os reis dos Hetheus, e dos Egípcios, e ei-los aí vêm sobre nós.

Siquidem   Dominus   sonitum   audiri   fecerat   in   castris   Syriae   curruum et   equorum et   exercitus   plurimi   dixeruntque ad   invicem ecce   mercede   conduxit   adversum nos   rex   Israhel   reges   Hettheorum et   Aegyptiorum et   venerunt super nos.

7 Abalaram pois, e fugiram de noite, e deixaram no campo as suas tendas, e os seus cavalos, e jumentos; e fugiram cuidando somente de salvar as suas vidas.

Surrexerunt ergo et   fugerunt   in   tenebris et   dereliquerunt   tentoria sua et   equos et   asinos   in   castris   fugeruntque   animas tantum suas   salvare   cupientes.

8 Tendo pois chegado aqueles leprosos à entrada do campo, entraram numa barraca; e comeram, e beberam; e levaram dali prata e ouro, e vestidos, e retiraram-se, e os esconderam; e tornaram outra vez a outra barraca, e tirando da mesma sorte o esconderam.

Igitur cum   venissent   leprosi illi ad   principium   castrorum   ingressi sunt unum   tabernaculum et   comederunt et   biberunt   tuleruntque inde   argentum et   aurum et   vestes et   abierunt et   absconderunt et rursum   reversi sunt ad aliud   tabernaculum et inde   similiter auferentes   absconderunt.

9 E disseram um para o outro: Não fazemos bem; porque este é um dia de boa nova. Se nós nos calarmos, e não quisermos avisar até amanhã seremos arguidos de um crime. Vamos, e avisemos na corte do rei.

Dixeruntque ad   invicem non recte   facimus haec enim   dies   boni   nuntii est si tacuerimus et noluerimus   nuntiare usque   mane   sceleris arguemur   venite   eamus et nuntiemus   in   aula   regis.

10 E tendo chegado à porta da cidade, contaram-lhes, dizendo: Nós fomos ao campo dos Sírios, e não achamos lá homem algum, mas somente cavalos, e jumentos presos, e as suas tendas armadas.

Cumque   venissent ad   portam   civitatis   narraverunt eis   dicentes ivimus ad   castra   Syriae et   nullum ibidem repperimus   hominum nisi   equos et   asinos   alligatos et   fixa   tentoria.

11 Foram pois os guardas da porta, e deram aviso aos de dentro no palácio do rei.

Ierunt ergo portarii et   nuntiaverunt   in   palatio   regis   intrinsecus.

12 Ele se levantou de noite, e disse aos seus oficiais: Vede em que deram os Sírios contra nós; como sabem que a fome nos aperta, e por isso saíram do seu arraial, e estão escondidos pelos campos, dizendo: Logo que saírem da cidade, nós os apanharemos vivos, e então poderemos entrar na cidade.

Qui   surrexit   nocte et   ait ad   servos suos   dico vobis quid   fecerint nobis   Syri   sciunt quia   fame   laboramus et idcirco   egressi sunt de   castris et   latitant   in   agris   dicentes cum   egressi   fuerint de   civitate capiemus eos   viventes et tunc   civitatem   ingredi   poterimus.

13 Mas um dos servos do rei respondeu: Tomemos os cinco cavalos, que ficaram na cidade (porque só estes restaram de tão grande número que havia em Israel, porque os outros foram consumidos) e mandando estes, poderemos descobrir o que vai.

Respondit autem unus   servorum eius   tollamus   quinque   equos qui   remanserunt   in   urbe quia ipsi tantum sunt   in   universa   multitudine   Israhel alii enim   consumpti sunt et   mittentes   explorare   poterimus.

14 Tomaram pois dois cavalos, e o rei mandou ao campo dos Sírios, dizendo: Ide, e vede;

Adduxerunt ergo   duos   equos   misitque   rex ad   castra   Syrorum   dicens   ite   videte.

15 Eles foram em seu seguimento até o Jordão; e acharam que todo o caminho estava cheio de vestidos, e de armas, que os Sírios tinham arrojado com a sua turbação; e voltando os mensageiros deram conta ao rei.

Qui   abierunt post eos usque ad   Iordanem ecce autem omnis   via   plena erat   vestibus et   vasis quae proiecerant   Syri cum   turbarentur   reversique   nuntii   indicaverunt   regi.

16 E tendo saído o povo esbulhou o campo dos Sírios; e um módio de pura farinha foi vendido por um estáter, e dois módios de cevada por um estáter, conforme a palavra do Senhor.

Et   egressus   populus   diripuit   castra   Syriae   factusque est   modius   similae   statere   uno et   duo   modii   hordei   statere   uno iuxta   verbum   Domini.

17 E o rei pôs à porta aquele oficial, no braço do qual ele se segurava; ao qual atropelou o concurso do povo à entrada da porta, e morreu, conforme lho tinha predito o homem de Deus, quando o rei o veio buscar.

Porro   rex   ducem illum   in cuius   manu incubuerat   constituit ad   portam quem   conculcavit   turba   in   introitu et   mortuus est iuxta quod   locutus   fuerat   vir   Dei quando   descenderat   rex ad eum.

18 E assim se cumpriu segundo a palavra que o homem de Deus tinha predito ao rei, quando lhe disse: Amanhã a esta mesma hora darão à porta de Samaria por um estáter dois módios de cevada, e um módio de pura farinha por um estáter;

Factumque est   secundum   sermonem   viri   Dei quem   dixerat   regi quando   ait   duo   modii   hordei   statere   uno   erunt et   modius   similae   statere   uno hoc eodem   tempore   cras   in   porta   Samariae.

19 Quando aquele oficial tinha respondido ao homem de Deus, e tinha dito: Ainda quando o Senhor faça chover víveres do céu, poderá acaso ser o que tu dizes? E lhe disse: Tu o verás com os teus olhos, e não comerás daí.

Quando responderat   dux ille   viro   Dei et   dixerat etiam si   Dominus   fecerit   cataractas   in   caelo numquid   fieri   poterit quod   loqueris et   dixit ei   videbis   oculis tuis et inde non   comedes.

20 Como Eliseu lhe tinha predito, assim lhe sucedeu, e o povo o atropelou na porta, e morreu.

Evenit ergo ei sicut   praedictum erat et   conculcavit eum   populus   in   porta et   mortuus est.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir