6 Então disse Salomão: O Senhor tinha prometido que ele habitaria num nevoeiro;
Tunc Salomon ait Dominus pollicitus est ut habitaret in caligine.
2 Eu porém edifiquei uma casa ao seu nome, para que habitasse nela para sempre.
Ego autem aedificavi domum nomini eius ut habitaret ibi in perpetuum.
3 E o rei voltou o seu rosto, e abençoou todo o ajuntamento de Israel (porque toda a multidão estava em pé atenta) e disse:
Et convertit faciem suam et benedixit universae multitudini Israhel nam omnis turba stabat intenta et ait.
4 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que cumpriu o que prometeu a David meu pai, dizendo:
Benedictus Dominus Deus Israhel qui quod locutus est David patri meo opere conplevit dicens.
5 Desde o dia em que eu fiz sair o meu povo da terra do Egito, não escolhi cidade alguma entre todas as tribos de Israel, para nela se levantar uma casa ao meu nome; nem escolhi algum outro homem, para ser o condutor do meu povo de Israel,
A die qua eduxi populum meum de terra Aegypti non elegi civitatem de cunctis tribubus Israhel ut aedificaretur in ea domus nomini meo neque elegi quemquam alium virum ut esset dux in populo meo Israhel.
6 Mas escolhi a Jerusalém, para nela se honrar o meu nome, e escolhi a David, para o constituir sobre o meu povo de Israel.
Sed elegi Hierusalem ut sit nomen meum in ea et elegi David ut constituerem eum super populum meum Israhel.
7 E havendo meu pai David feito o propósito de edificar uma casa ao nome do Senhor Deus de Israel,
Cumque fuisset voluntatis David patris mei ut aedificaret domum nomini Domini Dei Israhel.
8 O Senhor lhe disse: Já que tu tiveste vontade de levantar uma casa ao meu nome, certamente fizeste bem em tomar esta resolução;
Dixit Dominus ad eum quia haec fuit voluntas tua ut aedificares domum nomini meo bene quidem fecisti habere huiuscemodi voluntatem.
9 Mas não serás tu o que edifiques a casa, porém teu filho, que sairá de tuas entranhas, esse edificará casa ao meu nome.
Sed non tu aedificabis domum verum filius tuus qui egredietur de lumbis tuis ipse aedificabit domum nomini meo.
10 Assim tem cumprido o Senhor a sua palavra, que tinha dito; e eu sucedi a David meu pai; e me assentei sobre o trono de Israel, como o Senhor o tinha dito; e eu edifiquei uma casa ao nome do Senhor Deus de Israel.
Conplevit ergo Dominus sermonem suum quem locutus fuerat et ego surrexi pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel.
11 E nela pus a arca, na qual está o pacto, que o Senhor fez com os filhos de Israel.
Et posui in ea arcam in qua est pactum Domini quod pepigit cum filiis Israhel.
12 Conservou-se pois Salomão em pé diante do altar do Senhor defronte de todo o ajuntamento de Israel, e estendeu as suas mãos.
Stetit ergo coram altare Domini ex adverso universae multitudinis Israhel et extendit manus suas.
13 Porque Salomão tinha feito uma base de bronze de cinco côvados de comprido, e outros tantos de largo, e três de alto, que tinha colocado no meio do átrio; e pôs-se em pé sobre ela; e depois posto de joelhos, com o rosto virado para toda a multidão de Israel, e as mãos levantadas ao céu,
Siquidem fecerat Salomon basem aeneam et posuerat eam in medio basilicae habentem quinque cubitos longitudinis et quinque cubitos latitudinis et tres cubitos in altum stetitque super eam et deinceps flexis genibus contra universam multitudinem Israhel et palmis in caelum levatis.
14 Disse: Senhor Deus de Israel, não há Deus semelhante a ti nem no céu, nem na terra; a ti que observas o pacto e a misericórdia com os teus servos, que andam diante de ti de todo o seu coração;
Ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo et in terra qui custodis pactum et misericordiam cum servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo.
15 Que cumpriste a teu servo David meu pai tudo o que lhe disseste; e que com efeito cumpriste as promessas que fizeste por tua boca, assim como agora se verifica.
Qui praestitisti servo tuo David patri meo quaecumque locutus fueras ei et quae ore promiseras opere conplesti sicut et praesens tempus probat.
16 Cumpre pois agora, Senhor Deus de Israel, a favor de David meu pai, e teu servo, tudo o que tu lhe prometeste, dizendo: Não faltará de ti varão diante de mim, que se assente sobre o trono de Israel. Mas debaixo de condição de que teus filhos guardem os seus caminhos, e andem segundo a minha lei, assim como tu também andaste na minha presença.
Nunc ergo Domine Deus Israhel imple servo tuo patri meo David quaecumque locutus es dicens non deficiet ex te vir coram me qui sedeat super thronum Israhel ita tamen si custodierint filii tui vias suas et ambulaverint in lege mea sicut et tu ambulasti coram me.
17 E presentemente, Senhor Deus de Israel, confirme-se a tua palavra, que deste a teu servo David.
Et nunc Domine Deus Israhel firmetur sermo tuus quem locutus es servo tuo David.
18 É pois crível que habite Deus com os homens sobre a terra? Se o céu e os céus dos céus te não podem conter, quanto menos esta casa, que eu edifiquei?
Ergone credibile est ut habitet Deus cum hominibus super terram si caelum et caeli caelorum non te capiunt quanto magis domus ista quam aedificavi.
19 Mas ela foi somente feita a fim de atenderes à oração de teu servo, e às suas súplicas, Senhor meu Deus; e a fim de ouvires as rogativas, que o teu servo faz na tua presença;
Sed ad hoc tantum facta est ut respicias orationem servi tui et obsecrationem eius Domine Deus meus audias et preces quas fundit famulus tuus coram te.
20 Para de dia e de noite teres os teus olhos abertos sobre esta casa, sobre o lugar no qual tu prometeste que se invocaria o teu nome,
Ut aperias oculos tuos super domum istam diebus et noctibus super locum in quo pollicitus es ut invocaretur nomen tuum.
21 E que escutarias a oração, que o teu servo nele te faz; e ouvirias as súplicas do teu servo e as do teu povo de Israel. Ouve, Senhor, da tua morada, que é o céu, todos os que neste lugar orarem, e sê propício.
Et exaudires orationem quam servus tuus orat in eo exaudi preces famuli tui et populi tui Israhel quicumque oraverit in loco isto et exaudi de habitaculo tuo id est de caelis et propitiare.
22 Se alguém pecar contra seu próximo, e se apresentar para dar juramento contra ele, e se ligar com alguma maldição diante do teu altar nesta casa;
Si peccaverit quispiam in proximum suum et iurare contra eum paratus venerit seque maledicto constrinxerit coram altari in domo ista.
23 Tu ouvirás do céu, e farás justiça aos teus servos, de maneira que faças recair a perfídia do culpado sobre a sua cabeça, e vingues o justo, retribuindo-lhe segundo a sua justiça.
Tu audies de caelo et facies iudicium servorum tuorum ita ut reddas iniquo viam suam in caput proprium et ulciscaris iustum retribuens ei secundum iustitiam suam.
24 Se o teu povo de Israel for vencido dos seus inimigos (porque pecou contra ti) e convertidos fizerem penitência, e invocarem o teu nome, e vieram suplicar neste lugar,
Si superatus fuerit populus tuus Israhel ab inimicis peccabunt enim tibi et conversi egerint paenitentiam et obsecraverint nomen tuum et fuerint deprecati in loco isto.
25 Tu os ouvirás do céu, e perdoarás o seu pecado ao teu povo de Israel, e os restituirás à terra, que lhes deste a eles, e a seus pais.
Tu exaudi de caelo et propitiare peccato populi tui Israhel et reduc eos in terram quam dedisti eis et patribus eorum.
26 Se fechado o céu a chuva não cair por causa dos pecados do povo, e eles te rogarem neste lugar, e dando glória ao teu nome, e convertendo-se, e fazendo penitência dos seus pecados, quando os afligires,
Si clauso caelo pluvia non fluxerit propter peccata populi et deprecati te fuerint in loco isto et confessi nomini tuo et conversi a peccatis suis cum eos adflixeris.
27 Ouve-os lá do céu, Senhor, e perdoa os pecados dos teus servos e do teu povo de Israel, e ensina-lhes o bom caminho, por onde andem; e derrama a chuva sobre a terra, que tu deste ao teu povo para possuir.
Exaudi de caelo Domine et dimitte peccata servis tuis et populi tui Israhel et doce eos viam bonam per quam ingrediantur et da pluviam terrae quam dedisti populo tuo ad possidendum.
28 Se sobrevier à terra fome ou peste, mela, n ou corrupção do ar, e alguma praga de gafanhotos, ou de pulgão, ou os inimigos, depois de destruídos os campos, sitiarem as portas da cidade, e se toda a casta de males e de doenças a oprimir;
Fames si orta fuerit in terra et pestilentia erugo et aurugo et lucusta et brucus et hostes vastatis regionibus portas obsederint civitatis omnisque plaga et infirmitas presserit.
29 Se algum do teu povo de Israel, considerando a sua praga, e doença te suplicar, e levantar as suas mãos para ti nesta casa,
Si quis de populo tuo Israhel fuerit deprecatus cognoscens plagam et infirmitatem suam et expanderit manus suas in domo hac.
30 Tu o ouvirás do céu, certamente desde a tua sublime morada, e serás propício, e darás a cada um conforme as suas obras, que conheces que ele tem no seu coração (pois que só tu conheces os corações dos filhos dos homens).
Tu exaudi de caelo de sublimi scilicet habitaculo tuo et propitiare et redde unicuique secundum vias suas quas nosti eum habere in corde suo tu enim solus nosti corda filiorum hominum.
31 Para que eles te temam, e para que andem pelos teus caminhos todos os dias que viverem sobre a face da terra, que deste a nossos pais.
Ut timeant te et ambulent in viis tuis cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris.
32 Se mesmo um estrangeiro, que não for do teu povo de Israel, vier dum país remoto, atraído da fama do teu grande nome, e da tua fortaleza, e do poder do teu braço estendido, e te adorar neste lugar,
Externum quoque qui non est de populo tuo Israhel si venerit de terra longinqua propter nomen tuum magnum et propter manum tuam robustam et brachium tuum extentum et adoraverit in loco isto.
33 Tu o ouvirás do céu, tua firmíssima habitação, e concederás todas as coisas, pelas quais aquele peregrino te invocar; para que todos os povos da terra saibam o teu nome, e te temam, como o teu povo de Israel; e reconheçam que o teu nome foi invocado nesta casa, que eu edifiquei.
Tu exaudies de caelo firmissimo habitaculo tuo et facies cuncta pro quibus invocaverit te ille peregrinus ut sciant omnes populi terrae nomen tuum et timeant te sicut populus tuus Israhel et cognoscant quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi.
34 Se o teu povo sair a campanha contra os seus inimigos pelo caminho, pelo qual tu os tiveres mandado, te adorarem com a face virada para o caminho, onde está situada esta cidade, que tu escolheste e a casa que eu edifiquei ao teu nome;
Si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra adversarios suos per viam in qua miseris eos adorabunt te contra viam in qua civitas haec est quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo.
35 Tu ouvirás do céu as suas orações, e as suas súplicas, e os vingarás.
Ut exaudias de caelo preces eorum et obsecrationem et ulciscaris.
36 Se eles porém pecarem contra ti, (porque não há homem que não peque) e tu te irares contra eles, e os entregares aos inimigos, e estes o levarem cativos para um país remoto, ou talvez para mais vizinho,
Si autem et peccaverint tibi neque enim est homo qui non peccet et iratus fueris eis et tradideris hostibus et captivos eos duxerint in terram longinquam vel certe quae iuxta est.
37 E eles convertendo-se do seu coração na terra, para onde foram levados cativos, fizerem penitência, e recorrerem a ti na terra do seu cativeiro, dizendo: Nós pecamos, nós cometemos a iniquidade; nós obramos injustamente;
Et conversi corde suo in terra ad quam captivi ducti fuerant egerint paenitentiam et deprecati te fuerint in terra captivitatis suae dicentes peccavimus inique fecimus iniuste egimus.
38 E se voltarem para ti de todo o seu coração, e de toda a sua alma, no país do seu cativeiro, a que foram levados, te adorarem virados para o caminho da sua terra, que deste a seus pais, e da cidade que escolheste, e do templo, que eu edifiquei ao teu nome;
Et reversi fuerint ad te in toto corde suo et in tota anima sua in terra captivitatis suae ad quam ducti sunt adorabunt te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et urbis quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo.
39 Tu ouvirás do Céu, isto é, da tua firme morada as suas rogativas, e farás justiça, e perdoarás ao teu povo, ainda que pecador;
Ut exaudias de caelo hoc est de firmo habitaculo tuo preces eorum et facias iudicium et dimittas populo tuo quamvis peccatori.
40 Porque tu és o meu Deus. Abram-se, te peço, os teus olhos, e estejam atentos os teus ouvidos à oração que se fizer neste lugar.
Tu es enim Deus meus aperiantur quaeso oculi tui et aures tuae intentae sint ad orationem quae fit in loco isto.
41 Levanta-te pois agora, Senhor Deus, e vem para o teu descanso, tu e a arca da tua fortaleza. Os teus sacerdotes, Senhor Deus, sejam revestidos da salvação, e os teus santos se alegrem nos bens.
Nunc igitur consurge Domine Deus in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae sacerdotes tui Domine Deus induantur salute et sancti tui laetentur in bonis.
42 Senhor Deus, não apartes o rosto do teu cristo; lembra-te das misericórdias, que usaste com teu servo David.
Domine Deus ne averseris faciem christi tui memento misericordiarum David servi tui.
Mela: Do gr. mélas, negro. Doença das árvores, mancha preta que aparece nos galhos, estilando uma espécie de resina.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.