O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

2º Livro das Crônicas

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 10

(Versículos e sumário)

10 Partiu pois Roboão para Siquém; porque todo o Israel se tinha lá ajuntado para o constituir rei.

Profectus est autem Roboam in Sychem illuc enim cunctus Israhel convenerat ut constituerent eum regem.

2 O que tendo ouvido Jeroboão filho de Nabat, que estava no Egito (pois tinha fugido para lá da presença de Salomão), voltou logo.

Quod cum audisset Hieroboam filius Nabath qui erat in Aegypto fugerat quippe illuc ante Salomonem statim reversus est.

3 E chamaram-no, e veio com todo o Israel, e falaram a Roboão; dizendo:

Vocaveruntque eum et venit cum universo Israhel et locuti sunt ad Roboam dicentes.

4 Teu pai nos oprimiu com um jugo duríssimo, trata-nos com mais brandura do que teu pai, que nos impôs uma grave servidão, e alivia-nos um pouco a carga, e nós seremos teus servos.

Pater tuus durissimo iugo nos pressit tu leviora impera patre tuo qui nobis gravem inposuit servitutem et paululum de onere subleva ut serviamus tibi.

5 Ele lhes disse: Tornai a vir daqui a três dias. E depois que o povo se foi,

Qui ait post tres dies revertimini ad me cumque abisset populus.

6 Teve Roboão conselho com os anciãos, que tinham sido ministros de Salomão seu pai durante a sua vida, dizendo: Que me aconselhais que eu responda ao povo?

Iniit consilium cum senibus qui steterant coram patre eius Salomone dum adviveret dicens quid datis consilii ut respondeam populo.

7 Eles lhe disseram: Se contentares a este povo, e o afagares com palavras doces, eles te servirão para sempre.

Qui dixerunt ei si placueris populo huic et lenieris eos verbis clementibus servient tibi omni tempore.

8 Mas ele desaprovou o conselho dos anciãos, e começou a consultar os moços que haviam sido criados com ele, e estavam na sua companhia.

At ille reliquit consilium senum et cum iuvenibus tractare coepit qui cum eo nutriti fuerant et erant in comitatu illius.

9 E lhes disse: Que vos parece; o que devo eu responder a esse povo, que me veio dizer: Alivia-nos o jugo, que teu pai nos impôs?

Dixitque ad eos quid vobis videtur vel respondere quid debeo populo huic qui dixit mihi subleva iugum quod inposuit nobis pater tuus.

10 Mas eles lhe responderam como moços, e como criados com ele nas delícias, e disseram: Assim responderás ao povo, que te veio dizer: Teu pai fez pesadíssimo o nosso jugo, tu alivia-o. E assim lhe responderás: O meu dedo mínimo é mais grosso do que o costado de meu pai.

At illi responderunt ut iuvenes et nutriti cum eo in deliciis atque dixerunt sic loqueris populo qui dixit tibi pater tuus adgravavit iugum nostrum tu subleva et sic respondebis eis minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei.

11 Meu pai pôs-vos um jogo pesado, e eu lhe acrescentarei maior peso. Meu pai açoitou-vos com correias, eu porém açoitar-vos-ei com escorpiões.

Pater meus inposuit vobis iugum grave et ego maius pondus adponam pater meus cecidit vos flagellis ego vero caedam scorpionibus.

12 Ao terceiro dia pois veio Jeroboão, e todo o povo ter com Roboão, segundo ele lhes tinha ordenado.

Venit ergo Hieroboam et universus populus ad Roboam die tertio sicut praeceperat eis.

13 E o rei não fazendo caso do conselho dos anciãos, respondeu-lhes desabridamente;

Responditque rex dura derelicto consilio seniorum.

14 E falou-lhes segundo o conselho dos moços: Meu pai pôs-vos um jugo pesado, o qual eu farei mais pesado. Meu pai açoitou-vos com correias, e eu porém açoitar-vos-ei com escorpiões.

Locutusque est iuxta iuvenum voluntatem pater meus grave vobis inposuit iugum quod ego gravius faciam pater meus cecidit vos flagellis ego vero caedam scorpionibus.

15 E não condescendeu com as súplicas do povo; porque era da vontade de Deus que se cumprisse a palavra, que tinha dito a Jeroboão filho de Nabat por meio de Ahias de Silo.

Et non adquievit populi precibus erat enim voluntatis Dei ut conpleretur sermo eius quem locutus fuerat per manum Ahiae Silonitis ad Hieroboam filium Nabath.

16 Todo o povo porém, com tão dura resposta do rei, assim lhe disse: Não temos parte com David, nem herança com o filho de Isai. Volta, Israel, para as tuas tendas, e tu, David, cuida da tua casa. E assim se retirou Israel para as suas tendas.

Populus autem universus rege duriora dicente sic locutus est ad eum non est nobis pars in David neque hereditas in filio Isai revertere in tabernacula tua Israhel tu autem pasce domum tuam David et abiit Israhel in tabernacula sua.

17 Roboão pois reinou sobre os filhos de Israel, que habitavam nas cidades de Judá.

Super filios autem Israhel qui habitabant in civitatibus Iuda regnavit Roboam.

18 E enviou o rei Roboão e Adurão, que era superintendente dos tributos, mas os filhos de Israel o apedrejaram, e ele morreu; mas o rei Roboão apressadamente montou no seu coche e fugiu para Jerusalém.

Misitque rex Roboam Aduram qui praeerat tributis et lapidaverunt eum filii Israhel et mortuus est porro rex Roboam currum festinavit ascendere et fugit in Hierusalem.

19 E Israel se separou da casa de David, até ao dia de hoje.

Recessitque Israhel a domo David usque ad diem hanc.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 , que podem ser visualizadas através do Google - Pesquisa de livros . Veja também a versão francesa traduzida da Vulgata por Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir