139 (In finem, psalmus David.) Domine, probasti me, et cognovisti me ;
Pro victoria David canticum. Domine investigasti me et cognovisti.
2 Tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.
Tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam.
3 Intellexisti cogitationes meas de longe ; semitam meam et funiculum meum investigasti ;
Intellexisti malum meum de longe semitam meam et accubitionem meam eventilasti.
4 Et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.
Et omnes vias meas intellexisti quia non est eloquium in lingua mea.
5 Ecce, Domine, tu cognovisti omnia novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.
Ecce Domine nosti omnia retrorsum et ante formasti me et posuisti super me manum tuam.
6 Mirabilis facta est scientia tua ex me ; confortata est, et non potero ad eam.
Super me est scientia et excelsior est non potero ad eam.
7 Quo ibo a spiritu tuo ? et quo a facie tua fugiam ?
Quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam.
8 Si ascendero in cælum, tu illic es ; si descendero in infernum, ades.
Si ascendero in caelum ibi es tu si iacuero in inferno ades.
9 Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,
Si sumpsero pinnas diluculo habitavero in novissimo maris.
10 Etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.
Etiam ibi manus tua deducet me et tenebit me dextera tua.
11 Et dixi : Forsitan tenebræ conculcabunt me ; et nox illuminatio mea in deliciis meis.
Si dixero forte tenebrae operient me nox quoque lux erit circa me.
12 Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur ; sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.
Nec tenebrae habent tenebras apud te et nox quasi dies lucet similes sunt tenebrae et lux.
13 Quia tu possedisti renes meos ; suscepisti me de utero matris meæ.
Quoniam tu possedisti renes meos orsusque es me in utero matris meae.
14 Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es ; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.
Confitebor tibi quoniam terribiliter magnificasti me mirabilia opera tua et anima mea novit nimis.
15 Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto ; et substantia mea in inferioribus terræ.
Non sunt operta ossa mea a te quibus factus sum in abscondito imaginatus sum in novissimis terrae.
16 Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.
Informem adhuc me viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur dies formatae sunt et non est una in eis.
17 Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus ; nimis confortatus est principatus eorum.
Mihi autem quam honorabiles facti sunt amici tui Deus quam fortes pauperes eorum.
18 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.
Dinumerabo eos et harena plures erunt evigilavi et adhuc sum tecum.
19 Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me,
Si occideris Deus impium viri sanguinum declinate a me.
20 Quia dicitis in cogitatione : Accipient in vanitate civitates tuas.
Qui contradicent tibi scelerate elati sunt frustra adversarii tui.
21 Nonne qui oderunt te, Domine, oderam ? et super inimicos tuos tabescebam ?
Nonne odientes te Domine odivi et contra adversarios tuos distabui.
22 Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.
Perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi.
23 Proba me, Deus, et scito cor meum. Interroga me, et cognosce semitas meas.
Scrutare me Deus et cognosce cor meum proba me et scito cogitationes meas.
24 Et vide si via iniquitatis in me est ; et deduc me in via æterna.
Et vide si via idoli in me est et deduc me in via aeterna.
Hieronymus Vulgata - Vide psalmum 138. (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org - Vide psalmum 138. || Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.