Jesus e a mulher samaritana †
4 E quando Jesus entendeu que os fariseus tinham ouvido que ele fazia mais discípulos e batizava mais pessoas do que João,
Ut ergo cognovit Iesus quia audierunt Pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes.
2 (No entanto, não era Jesus o que batizava, mas seus discípulos),
Quamquam Iesus non baptizaret sed discipuli eius.
3 Deixou a Judeia, e foi outra vez para Galileia.
Reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam.
4 E importava que ele passasse por Samaria.
Oportebat autem eum transire per Samariam.
5 Chegou então a uma cidade de Samaria que se chamava Sicar, junto da herdade que tinha dado Jacob a seu filho José.
Venit ergo in civitatem Samariae quae dicitur Sychar iuxta praedium quod dedit Iacob Ioseph filio suo.
6 Ora, ali havia um poço, chamado a fonte de Jacob. Cansado da jornada, Jesus havia sentado sobre a borda do poço. Era isto quase à hora sexta.
Erat autem ibi fons Iacob Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super fontem hora erat quasi sexta.
7 Veio uma mulher de Samaria a tirar água. Jesus lhe disse: Dá-me de beber.
Venit mulier de Samaria haurire aquam dicit ei Iesus da mihi bibere.
8 (Porque seus discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos).
Discipuli enim eius abierant in civitatem ut cibos emerent.
9 Mas aquela mulher samaritana lhe disse: Como sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? Porque os judeus não se comunicam com os samaritanos.
Dicit ergo ei mulier illa samaritana quomodo tu Iudaeus cum sis bibere a me poscis quae sum mulier samaritana non enim coutuntur Iudaei Samaritanis.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber; tu certamente lhe pedirias, e ele te daria a ti da água viva.
Respondit Iesus et dixit ei si scires donum Dei et quis est qui dicit tibi da mihi bibere tu forsitan petisses ab eo et dedisset tibi aquam vivam.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde tens pois essa água viva?
Dicit ei mulier Domine neque in quo haurias habes et puteus altus est unde ergo habes aquam vivam.
12 És tu porventura maior do que nosso pai Jacob, que foi o que nos deu este poço, do qual também ele mesmo bebeu, e seus filhos e seus gados?
Numquid tu maior es patre nostro Iacob qui dedit nobis puteum et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que bebe desta água tornará a ter sede; mas o que beber da água que eu lhe hei de dar, nunca jamais terá sede.
Respondit Iesus et dixit ei omnis qui bibit ex aqua hac sitiet iterum qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei non sitiet in aeternum.
14 Mas a água que eu lhe der virá a ser nele uma fonte de água, jorrando para a vida eterna.
Sed aqua quam dabo ei fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para eu não ter mais sede, nem vir aqui tirá-la.
Dicit ad eum mulier Domine da mihi hanc aquam ut non sitiam neque veniam huc haurire.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama a teu marido e vem cá.
Dicit ei Iesus vade voca virum tuum et veni huc.
17 Respondeu-lhe a mulher: Eu não tenho marido. Jesus lhe disse: Bem disseste, não tenho marido.
Respondit mulier et dixit non habeo virum dicit ei Iesus bene dixisti quia non habeo virum.
18 Porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste a verdade.
Quinque enim viros habuisti et nunc quem habes non est tuus vir hoc vere dixisti.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, pelo que vejo és um profeta.
Dicit ei mulier Domine video quia propheta es tu.
20 Nossos pais adoraram sobre este monte, e vós outros dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
Patres nostri in monte hoc adoraverunt et vos dicitis quia Hierosolymis est locus ubi adorare oportet.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crede-me, é chegada a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte, nem em Jerusalém.
Dicit ei Iesus mulier crede mihi quia veniet hora quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque dos judeus é que vem a salvação.
Vos adoratis quod nescitis nos adoramus quod scimus quia salus ex Iudaeis est.
23 Mas a hora vem, e agora é, quando os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade. Porque assim quer o Pai que sejam os que o adorem.
Sed venit hora et nunc est quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate nam et Pater tales quaerit qui adorent eum.
24 Deus é Espírito, e em espírito e verdade é como devem adorá-lo.
Spiritus est Deus et eos qui adorant eum in spiritu et veritate oportet adorare.
25 Disse-lhe a mulher: Eu sei que está para chegar o Messias (o que se chama o Cristo); quando pois ele vier então nos anunciará todas as coisas.
Dicit ei mulier scio quia Messias venit qui dicitur Christus cum ergo venerit ille nobis adnuntiabit omnia.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, o que fala contigo.
Dicit ei Iesus ego sum qui loquor tecum.
27 E nisto vieram seus discípulos; os quais se admiraram de que ele estivesse falando com uma mulher. Nenhum deles contudo lhe disse: Que fazes? ou: Que falas com ela?
Et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur nemo tamen dixit quid quaeris aut quid loqueris cum ea.
28 A mulher pois deixou o seu cântaro, e foi-se à cidade, e disse àqueles homens:
Reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus.
29 Vinde, e vede um homem que me disse tudo o que eu tenho feito; será este porventura o Cristo?
Venite videte hominem qui dixit mihi omnia quaecumque feci numquid ipse est Christus.
30 Saíram assim da cidade, e vieram ter com ele.
Exierunt de civitate et veniebant ad eum.
31 Entretanto seus discípulos rogavam-no, dizendo: Mestre, come.
Interea rogabant eum discipuli dicentes rabbi manduca.
32 Mas ele lhes respondeu: Eu tenho para comer um alimento, que vós não conheceis.
Ille autem dixit eis ego cibum habeo manducare quem vos nescitis.
33 Pelo que diziam os discípulos uns para os outros: Será que alguém lhe trouxesse algo para comer?
Dicebant ergo discipuli ad invicem numquid aliquis adtulit ei manducare.
34 Disse-lhes Jesus: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, para executar sua obra.
Dicit eis Iesus meus cibus est ut faciam voluntatem eius qui misit me ut perficiam opus eius.
35 Não dizeis que ainda faltam quatro meses para a ceifa? Mas eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e olhai para essas terras, que já estão branquejando próximas à ceifa.
Nonne vos dicitis quod adhuc quattuor menses sunt et messis venit ecce dico vobis levate oculos vestros et videte regiones quia albae sunt iam ad messem.
36 E o que sega, recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que assim o que semeia, como o que sega, juntamente se regozijem.
Et qui metit mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam ut et qui seminat simul gaudeat et qui metit.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Que um é o que semeia, e outro o que sega.
In hoc enim est verbum verum quia alius est qui seminat et alius est qui metit.
38 Eu enviei-vos a segar o que vós não trabalhastes; outros foram os que trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
Ego misi vos metere quod vos non laborastis alii laboraverunt et vos in laborem eorum introistis.
39 Ora, daquela cidade foram muitos os samaritanos que creram em Jesus, por causa da palavra da mulher, que dava este testemunho: Ele me disse tudo quanto eu tenho feito.
Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum propter verbum mulieris testimonium perhibentis quia dixit mihi omnia quaecumque feci.
40 Vindo pois ter com ele os samaritanos, pediram-lhe que se deixasse ficar ali com eles. E ele ficou ali dois dias.
Cum venissent ergo ad illum Samaritani rogaverunt eum ut ibi maneret et mansit ibi duos dies.
41 Foram então muitos mais os que creram nele, pelo ouvirem falar.
Et multo plures crediderunt propter sermonem eius.
42 De sorte que diziam à mulher: Não é já sobre o teu dito que nós cremos nele; mas é porque nós mesmos o ouvimos, e porque sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
Et mulieri dicebant quia iam non propter tuam loquellam credimus ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere salvator mundi.
43 Passados dois dias saiu Jesus dali e foi para a Galileia.
Post duos autem dies exiit inde et abiit in Galilaeam.
44 Porque Jesus mesmo deu testemunho de que um profeta não tem honra na sua pátria.
Ipse enim Iesus testimonium perhibuit quia propheta in sua patria honorem non habet.
45 Tendo pois vindo à Galileia, receberam-no bem os galileus, porque tinham visto todas as coisas que Jesus fizera no dia da festa em Jerusalém; pois eles também tinham ido à festa.
Cum ergo venisset in Galilaeam exceperunt eum Galilaei cum omnia vidissent quae fecerat Hierosolymis in die festo et ipsi enim venerant in diem festum.
46 Então veio novamente a Caná de Galileia, onde fizera da água vinho. Havia porém ali um régulo, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
Venit ergo iterum in Cana Galilaeae ubi fecit aquam vinum et erat quidam regulus cuius filius infirmabatur Capharnaum.
47 Este, tendo ouvido que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi ter com ele, e rogou-o que viesse a sua casa curar a seu filho, porque estava para morrer.
Hic cum audisset quia Iesus adveniret a Iudaea in Galilaeam abiit ad eum et rogabat eum ut descenderet et sanaret filium eius incipiebat enim mori.
48 Jesus então lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, não crereis.
Dixit ergo Iesus ad eum nisi signa et prodigia videritis non creditis.
49 Disse-lhe o régulo: Senhor, vem antes que meu filho morra.
Dicit ad eum regulus Domine descende priusquam moriatur filius meus.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, que teu filho vive. Deu o homem crédito ao que lhe disse Jesus, e foi-se.
Dicit ei Iesus vade filius tuus vivit credidit homo sermoni quem dixit ei Iesus et ibat.
51 E quando ele já estava a caminho, vieram os seus criados sair-lhe ao encontro, e deram-lhe novas de que seu filho vivia.
Iam autem eo descendente servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes quia filius eius viveret.
52 Perguntou-lhes então a que horas o doente se achara melhor. E eles lhe disseram: Ontem pela sétima hora o deixou a febre.
Interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit et dixerunt ei quia heri hora septima reliquit eum febris.
53 O pai então confirmou ser aquela mesma a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive. E creu ele e toda a sua casa.
Cognovit ergo pater quia illa hora erat in qua dixit ei Iesus filius tuus vivit et credidit ipse et domus eius tota.
54 Este foi o segundo sinal virtuoso feito por Jesus, tendo vindo da Judeia para a Galileia.
Hoc iterum secundum signum fecit Iesus cum venisset a Iudaea in Galilaeam.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição
de 1828 | Padre João Ferreira A. d’Almeida,
edição de 1850 | A bíblia em francês de Le Maistre de Saci, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação.
Veja também: Novum Testamentum Graece (NA28 - Nestle/Aland, 28th revised edition, edited by Barbara Aland
and others) Parallel
Greek New Testament by John Hurt.