O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Testamento Redentor

Índice |  Princípio  | Continuar

Atos dos Apóstolos

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 10  † 

(Versículos e sumário)

10 Havia pois em Cesareia um homem por nome Cornélio, que era centurião da coorte, que se chama Italiana,

Vir autem quidam erat in Caesarea nomine Cornelius centurio cohortis quae dicitur Italica.

2 Cheio de religião e temente a Deus com toda a sua casa, que fazia muitas esmolas ao povo, e que estava orando a Deus incessantemente.

Religiosus et timens Deum cum omni domo sua faciens elemosynas multas plebi et deprecans Deum semper.

3 Este, numa visão manifesta, viu quase à hora nona, que um anjo de Deus se apresentava diante dele e lhe dizia: Cornélio.

Vidit in visu manifeste quasi hora nona diei angelum Dei introeuntem ad se et dicentem sibi Corneli.

4 E ele fixando nele os olhos, possuído de temor, disse: Que é isto, Senhor? Ele, porém, lhe respondeu: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para ficarem em lembrança na presença de Deus.

At ille intuens eum timore correptus dixit quid est domine dixit autem illi orationes tuae et elemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei.

5 Envia pois agora homens a Jope e faze vir aqui a um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.

Et nunc mitte viros in Ioppen et accersi Simonem quendam qui cognominatur Petrus.

6 Este se acha hospedado em casa dum certo Simão, curtidor de peles, cuja casa fica junto ao mar, ele te dirá o que te convém fazer.

Hic hospitatur apud Simonem quendam coriarium cuius est domus iuxta mare.

7 E logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou a dois dos seus domésticos, e a um soldado temente a Deus, daqueles que estavam às suas ordens,

Et cum discessisset angelus qui loquebatur illi vocavit duos domesticos suos et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant.

8 E havendo-lhes contado tudo isto, os enviou a Jope.

Quibus cum narrasset omnia misit illos in Ioppen.

9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao alto da casa a fazer oração perto da hora sexta.

Postera autem die iter illis facientibus et adpropinquantibus civitati ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam.

10 E como tivesse fome, quis comer. Mas ao tempo que lho preparavam sobreveio-lhe um rapto de espírito;

Et cum esuriret voluit gustare parantibus autem eis cecidit super eum mentis excessus.

11 Viu o céu aberto e descendo um vaso, que como um grande lençol, suspenso pelos quatro cantos, era feito baixar do céu à terra.

Et videt caelum apertum et descendens vas quoddam velut linteum magnum quattuor initiis submitti de caelo in terram.

12 No qual havia de todos os quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.

In quo erant omnia quadrupedia et serpentia terrae et volatilia caeli.

13 E foi dirigida a ele uma voz, que lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.

Et facta est vox ad eum surge Petre et occide et manduca.

14 Disse então Pedro: Não, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum, nem imunda.

Ait autem Petrus absit Domine quia numquam manducavi omne commune et inmundum.

15 E a voz lhe tornou segunda vez a dizer: Ao que Deus purificou não chames tu comum.

Et vox iterum secundo ad eum quae Deus purificavit ne tu commune dixeris.

16 E isto se repetiu até três vezes, e logo o vaso se recolheu ao céu.

Hoc autem factum est per ter et statim receptum est vas in caelum.

17 Enquanto Pedro hesitava sobre o que seria a visão, eis que os homens enviados por Cornélio, perguntando pela casa de Simão, chegaram à porta.

Et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset ecce viri qui missi erant a Cornelio inquirentes domum Simonis adstiterunt ad ianuam.

18 E havendo chamado, perguntavam se estava ali hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.

Et cum vocassent interrogabant si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium.

19 E cogitando Pedro quanto à visão, disse-lhe o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.

Petro autem cogitante de visione dixit Spiritus ei ecce viri tres quaerunt te.

20 Levanta-te pois, desce e vai com eles sem duvidar, porque sou eu que os enviei.

Surge itaque et descende et vade cum eis nihil dubitans quia ego misi illos.

21 E descendo Pedro para ir ter com os homens, lhes disse: Aqui me tendes! Eu sou a quem buscais. Qual é a causa por que viestes?

Descendens autem Petrus ad viros dixit ecce ego sum quem quaeritis quae causa est propter quam venistis.

22 Responderam eles: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, e que disto mesmo logra o testemunho de toda a nação dos judeus, recebeu resposta do santo anjo, que te mandasse chamar à sua casa, e que ouvisse as tuas palavras.

Qui dixerunt Cornelius centurio vir iustus et timens Deum et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam et audire verba abs te.

23 Pedro pois, fazendo-os entrar, os hospedou. E levantando-se ao dia seguinte, partiu com eles, e alguns dos irmãos que viviam em Jope o acompanharam.

Introducens igitur eos recepit hospitio sequenti autem die surgens profectus est cum eis et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum.

24 No dia seguinte entrou em Cesareia, e Cornélio os estava esperando, havendo convidado já os seus parentes e aos amigos mais íntimos.

Altera autem die introivit Caesaream Cornelius vero expectabat illos convocatis cognatis suis et necessariis amicis.

25 E aconteceu que quando Pedro estava para entrar, saiu Cornélio a recebê-lo, e prostrando-se a seus pés o adorou.

Et factum est cum introisset Petrus obvius ei Cornelius et procidens ad pedes adoravit.

26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.

Petrus vero levavit eum dicens surge et ego ipse homo sum.

27 Entrou falando com ele, e achou muitos que haviam concorrido;

Et loquens cum illo intravit et invenit multos qui convenerant.

28 E lhes disse: Vós sabeis como é abominável para um homem judeu o juntar-se ou unir-se a um estrangeiro, mas Deus me mostrou que a nenhum homem chamasse comum ou impuro.

Dixitque ad illos vos scitis quomodo abominatum sit viro iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam et mihi ostendit Deus neminem communem aut inmundum dicere hominem.

29 Por isso, sem duvidar, vim logo assim que fui chamado. Pergunto, pois, por que me chamaste?

Propter quod sine dubitatione veni accersitus interrogo ergo quam ob causam accersistis me.

30 Disse-lhe então Cornélio: Hoje faz quatro dias que estava orando em minha casa à hora nona, e eis que se me pôs diante um varão, vestido de branco, e me disse:

Et Cornelius ait a nudius quartana die usque in hanc horam orans eram hora nona in domo mea et ecce vir stetit ante me in veste candida et ait.

31 Cornélio, a tua oração foi atendida, e as tuas esmolas foram lembradas na presença de Deus.

Corneli exaudita est oratio tua et elemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei.

32 Manda pois a Jope, e faze vir a um Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor de peles, à borda do mar.

Mitte ergo in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare.

33 Em consequência disto, enviei logo a buscar-te, e fizeste bem em vir. Agora, porém, nós todos estamos na tua presença, para ouvir todas as coisas quantas o Senhor te ordenou que nos dissesses.

Confestim igitur misi ad te et tu bene fecisti veniendo nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino.

34 Então Pedro abrindo a sua boca, disse: Tenho na verdade alcançado que Deus não faz acepção de pessoas.

Aperiens autem Petrus os dixit in veritate conperi quoniam non est personarum acceptor Deus.

35 Mas que em toda a nação aquele que o teme e obra o que é justo, esse lhe é aceito.

Sed in omni gente qui timet eum et operatur iustitiam acceptus est illi.

36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a paz por meio de Jesus Cristo: (este é o Senhor de todos).

Verbum misit filiis Israhel adnuntians pacem per Iesum Christum hic est omnium Dominus.

37 Vós sabeis que a palavra foi enviada por toda a Judeia, pois começando desde a Galileia, depois do batismo que pregou João,

Vos scitis quod factum est verbum per universam Iudaeam incipiens enim a Galilaea post baptismum quod praedicavit Iohannes.

38 Sabeis que a palavra mencionada é Jesus de Nazaré; como Deus o ungiu do Espírito Santo e de virtude, o qual andou fazendo bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.

Iesum a Nazareth quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto et virtute qui pertransivit benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo quoniam Deus erat cum illo.

39 E nós somos testemunhas de tudo quanto fez na região dos judeus e em Jerusalém, ao qual eles mataram, pendurando-o num madeiro.

Et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum et Hierusalem quem et occiderunt suspendentes in ligno.

40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e quis que se manifestasse,

Hunc Deus suscitavit tertia die et dedit eum manifestum fieri.

41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia ordenado antes, a nós, que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.

Non omni populo sed testibus praeordinatis a Deo nobis qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis.

42 E nos mandou pregar ao povo, e dar testemunho de que ele é o que por Deus foi constituído Juiz de vivos e mortos.

Et praecepit nobis praedicare populo et testificari quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum.

43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que creem nele recebem perdão dos pecados por meio do seu nome.

Huic omnes prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius omnes qui credunt in eum.

44 Estando Pedro ainda proferindo estas palavras, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.

Adhuc loquente Petro verba haec cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum.

45 E se espantaram os fiéis que eram da circuncisão, os quais tinham vindo com Pedro, de verem que a graça do Espírito Santo foi também derramada sobre os gentios.

Et obstipuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est.

46 Porque eles o ouviam falar diversas línguas e engrandecer a Deus.

Audiebant enim illos loquentes linguis et magnificantes Deum.

47 Então respondeu Pedro: Porventura pode alguém impedir que tragam água, para que não sejam batizados estes que receberam o Espírito Santo, assim como nós?

Tunc respondit Petrus numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hii qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos.

48 E ordenou que eles fossem batizados em nome do Senhor Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Et iussit eos in nomine Iesu Christi baptizari tunc rogaverunt eum ut maneret aliquot diebus.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira A. d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Le Maistre de Saci, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Novum Testamentum Graece (NA28 - Nestle/Aland, 28th revised edition, edited by Barbara Aland and others) Parallel Greek New Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir