Via - Scriptura Spiritismi Christiani † Antiquus Testamentum

Index generalis |  Principium  | Continue

Vulgatam Clementinam

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Editio Lusitana)

Psalmorum n

LIBER II
 

(Versiculus)

69 (In finem, n pro iis qui commutabuntur. David.) Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.

Victori pro liliis David. Salva me Deus quoniam venerunt aquae usque ad animam.

2 Infixus sum in limo profundi, et non est substantia. Veni in altitudinem maris ; et tempestas demersit me.

Infixus sum in limo profundi et non possum consistere veni in profundum aquarum et flumen operuit me.

3 Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

Laboravi clamans exasperatum est guttur meum defecerunt oculi mei expectantes Deum meum.

4 Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste ; quæ non rapui, tunc exsolvebam.

Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis confortati sunt qui persequebantur me inimici mei iniuste quae non rapueram tunc reddebam.

5 Deus, tu scis insipientiam meam ; et delicta mea a te non sunt abscondita.

Deus tu scis stultitiam meam et peccata mea a te non sunt abscondita.

6 Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum, non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israel !

Non confundantur in me qui expectant te Domine Deus exercituum non confundantur in me qui quaerunt te Deus Israhel.

7 Quoniam propter te sustinui opprobrium ; operuit confusio faciem meam.

Quia propter te portavi obprobrium operuit confusio faciem meam.

8 Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.

Alienus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meae.

9 Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

Quia zelus domus tuae comedit me et obprobrium exprobrantium tibi cecidit super me.

10 Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.

Et flevi in ieiunio animam meam et factum est in obprobria mihi.

11 Et posui vestimentum meum cilicium ; et factus sum illis in parabolam.

Et posui vestimentum meum saccum et factus sum eis in parabulam.

12 Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.

Contra me loquebantur qui sedebant in porta et cantabant bibentes vinum.

13 Ego vero orationem meam ad te, Domine : Tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ exaudi me, in veritate salutis tuæ.

Mea autem oratio ad te Domine tempus reconciliationis est Deus in multitudine misericordiae tuae exaudi me in veritate salutaris tui.

14 Eripe me de luto, ut non infigar ; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

Erue me de luto ut non infigar libera me ab his qui oderunt me et de profundis aquis.

15 Non me demergat tempestas aquæ ; neque absorbeat me profundum ; neque urgeat super me puteus os suum.

Ne operiat me fluvius aquae et ne absorbeat me profundum et non coronet super me puteus os suum.

16 Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

Exaudi me Domine quoniam bona est misericordia tua secundum multitudinem miserationum tuarum respice ad me.

17 Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ; quoniam tribulor, velociter exaudi me.

Et ne abscondas faciem tuam a servo tuo quoniam tribulor cito exaudi me.

18 Intende animæ meæ, et libera eam ; propter inimicos meos eripe me.

Accede ad animam meam redime eam propter inimicos meos libera me.

19 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;

Tu scis obprobrium meum et confusionem meam et ignominiam meam.

20 In conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me ; improperium exspectavit cor meum et miseriam. Et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ; et qui consolaretur, et non inveni.

Coram te sunt omnes hostes mei obprobrio contritum est cor meum et desperatus sum et expectavi qui contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni.

21 Et dederunt in escam meam fel ; et in siti mea potaverunt me aceto.

Et dederunt in esca mea fel et in siti mea potaverunt me aceto.

22 Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.

Sit mensa eorum coram eis in laqueum et in retributiones ad corruendum.

23 Obscurentur oculi eorum, ne videant ; et dorsum eorum semper incurva.

Contenebrentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva.

24 Effunde super eos iram tuam ; et furor iræ tuæ comprehendat eos.

Effunde super eos indignationem tuam et ira furoris tui conprehendat eos.

25 Fiat habitatio eorum deserta ; et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

Fiat commoratio eorum deserta in tabernaculis eorum non sit qui habitet.

26 Quoniam quem tu percussisti, persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.

Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et ut adfligerent vulneratos tuos narrabant.

27 Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.

Da iniquitatem super iniquitatem eorum et non veniant in iustitia tua.

28 Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.

Deleantur de libro viventium et cum iustis non scribantur.

29 Ego sum pauper et dolens ; salus tua, Deus, suscepit me.

Ego autem pauper et dolens salus tua Deus suscipiet me.

30 Laudabo nomen Dei cum cantico ; et magnificabo eum in laude ;

Laudabo nomen Dei in cantico et magnificabo eum in confessione.

31 Et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.

Et placebit Domino super vitulum novellum cornua efferentem et ungulas.

32 Videant pauperes, et lætentur. Quærite Deum, et vivet anima vestra,

Videntes mansueti laetabuntur qui quaeritis Deum vivet anima vestra.

33 Quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.

Quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non dispexit.

34 Laudent illum cæli et terra, mare, et omnia reptilia in eis.

Laudent eum caeli et terra maria et omne quod movetur in eis.

35 Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda. Et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.

Quia Deus salvabit Sion et aedificabit civitates Iuda et habitabunt ibi et possidebunt eam.

36 Et semen servorum ejus possidebit eam ; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.

Et semen servorum eius possidebit eam et qui diligunt nomen eius habitabunt in ea.



Hieronymus Vulgata - Vide psalmum 68. (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org - Vide psalmum 68. || Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.

spacer 


Aperit