137 Psalmus David, Jeremiæ. Super flumina Babylonis illic sedimus, et flevimus, cum recordaremur Sion.
Super flumina Babylonis ibi sedimus et flevimus cum recordaremur Sion.
2 In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra ;
Super salices in medio eius suspendimus citharas nostras.
3 Quia illic interrogaverunt nos, qui captivos duxerunt nos, verba cantionum ; et qui abduxerunt nos : Hymnum cantate nobis de canticis Sion.
Quoniam ibi interrogaverunt nos qui captivos duxerunt nos verba carminis et qui adfligebant nos laeti canite nobis de canticis Sion.
4 Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena ?
Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena.
5 Si oblitus fuero tui, Jerusalem, oblivioni detur dextera mea !
Si oblitus fuero tui Hierusalem in oblivione sit dextera mea.
6 Adhæreat lingua mea faucibus meis, si non meminero tui ; si non proposuero Jerusalem in principio lætitiæ meæ !
Adhereat lingua mea gutturi meo si non recordatus fuero tui si non praeposuero Hierusalem in principio laetitiae meae.
7 Memor esto, Domine, filiorum Edom, in die Jerusalem, qui dicunt : Exinanite, exinanite usque ad fundamentum in ea.
Memento Domine filiorum Edom in diem Hierusalem dicentium evacuate evacuate usque ad fundamentum eius.
8 Filia Babylonis misera ! beatus qui retribuet tibi retributionem tuam quam retribuisti nobis !
Filia Babylon vastata beatus qui retribuet tibi vicissitudinem tuam quam retribuisti nobis.
9 Beatus qui tenebit, et allidet parvulos tuos ad petram.
Beatus qui tenebit et adlidet parvulos tuos ad petram.
Hieronymus Vulgata - Vide psalmum 136. (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org - Vide psalmum 136. || Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.