6 Dixerunt autem filii prophetarum ad Eliseum : Ecce locus, in quo habitamus coram te, angustus est nobis.
Dixerunt autem filii prophetarum ad Heliseum ecce locus in quo habitamus coram te angustus est nobis.
2 Eamus usque ad Jordanem, et tollant singuli de silva materias singulas, ut ædificemus nobis ibi locum ad habitandum. Qui dixit : Ite.
Eamus usque ad Iordanem et tollant singuli de silva materias singulas ut aedificemus nobis ibi locum ad habitandum qui dixit ite.
3 Et ait unus ex illis : Veni ergo et tu cum servis tuis. Respondit : Ego veniam.
Et ait unus ex illis veni ergo et tu cum servis tuis respondit ego veniam.
4 Et abiit cum eis. Cumque venissent ad Jordanem, cædebant ligna.
Et abiit cum eis cumque venissent ad Iordanem caedebant ligna.
5 Accidit autem ut, cum unus materiam succidisset, caderet ferrum securis in aquam ; exclamavitque ille, et ait : Heu ! Heu ! Heu ! Domine mi, et hoc ipsum mutuo acceperam.
Accidit autem ut cum unus materiem succidisset caderet ferrum securis in aquam exclamavitque ille et ait eheu eheu eheu domine mi et hoc ipsum mutuo acceperam.
6 Dixit autem homo Dei : Ubi cecidit ? At ille monstravit ei locum. Præcidit ergo lignum, et misit illuc ; natavitque ferrum,
Dixit autem homo Dei ubi cecidit at ille monstravit ei locum praecidit ergo lignum et misit illuc natavitque ferrum.
7 Et ait : Tolle. Qui extendit manum, et tulit illud.
Et ait tolle qui extendit manum et tulit illud.
8 Rex autem Syriæ pugnabat contra Israel, consiliumque iniit cum servis suis, dicens : In loco illo et illo ponamus insidias.
Rex autem Syriae pugnabat contra Israhel consiliumque iniit cum servis suis dicens in loco illo et illo ponamus insidias.
9 Misit itaque vir Dei ad regem Israel, dicens : Cave ne transeas in locum illum, quia ibi Syri in insidiis sunt.
Misit itaque vir Dei ad regem Israhel dicens cave ne transeas in loco illo quia ibi Syri in insidiis sunt.
10 Misit itaque rex Israel ad locum quem dixerat ei vir Dei, et præoccupavit eum ; et observavit se ibi non semel neque bis.
Misit rex Israhel ad locum quem dixerat ei vir Dei et praeoccupavit eum et observavit se ibi non semel neque bis.
11 Conturbatumque est cor regis Syriæ pro hac re ; et, convocatis servis suis, ait : Quare non indicatis mihi quis proditor mei sit apud regem Israel ?
Conturbatumque est cor regis Syriae pro hac re et convocatis servis suis ait quare non indicastis mihi quis proditor mei sit apud regem Israhel.
12 Dixitque unus servorum ejus : Nequaquam, domine mi rex ; sed Eliseus propheta, qui est in Israel, indicat regi Israel omnia verba quæcumque locutus fueris in conclavi tuo.
Dixitque unus servorum eius nequaquam domine mi rex sed Heliseus propheta qui est in Israhel indicat regi Israhel omnia verba quaecumque locutus fueris in conclavi tuo.
13 Dixitque eis : Ite, et videte ubi sit, ut mittam, et capiam eum. Annuntiaveruntque ei, dicentes : Ecce in Dothan.
Dixit eis ite et videte ubi sit ut mittam et capiam eum adnuntiaveruntque ei dicentes ecce in Dothan.
14 Misit ergo illuc equos et currus, et robur exercitus ; qui cum venissent nocte, circumdederunt civitatem.
Misit ergo illuc equos et currus et robur exercitus qui cum venissent nocte circumdederunt civitatem.
15 Consurgens autem diluculo minister viri Dei, egressus, vidit exercitum in circuitu civitatis, et equos, et currus ; nuntiavitque ei, dicens : Heu ! heu ! heu ! domine mi, quid faciemus ?
Consurgens autem diluculo minister viri Dei egressus est viditque exercitum in circuitu civitatis et equos et currus nuntiavitque ei dicens eheu eheu domine mi quid faciemus.
16 At ille respondit : Noli timere ; plures enim nobiscum sunt, quam cum illis.
At ille respondit noli timere plures enim nobiscum sunt quam cum illis.
17 Cumque orasset Eliseus, ait : Domine, aperi oculos hujus, ut videat. Et aperuit Dominus oculos pueri, et vidit, et ecce mons plenus equorum et curruum igneorum in circuitu Elisei.
Cumque orasset Heliseus ait Domine aperi oculos huius ut videat et aperuit Dominus oculos pueri et vidit et ecce mons plenus equorum et curruum igneorum in circuitu Helisei.
18 Hostes vero descenderunt ad eum ; porro Eliseus oravit ad Dominum, dicens : Percute, obsecro, gentem hanc cæcitate. Percussitque eos Dominus ne viderent, juxta verbum Elisei.
Hostes vero descenderunt ad eum porro Heliseus oravit Dominum dicens percute obsecro gentem hanc caecitate percussitque eos Dominus ne viderent iuxta verbum Helisei.
19 Dixit autem ad eos Eliseus : Non est hæc via, neque ista est civitas ; sequimini me, et ostendam vobis virum quem quæritis. Duxit ergo eos in Samariam.
Dixit autem ad eos Heliseus non est haec via nec ista est civitas sequimini me et ostendam vobis virum quem quaeritis duxit ergo eos in Samariam.
20 Cumque ingressi fuissent in Samariam, dixit Eliseus : Domine, aperi oculos istorum, ut videant. Aperuitque Dominus oculos eorum, et viderunt se esse in medio Samariæ.
Cumque ingressi fuissent in Samaria dixit Heliseus Domine aperi oculos istorum ut videant aperuitque Dominus oculos eorum et viderunt esse se in medio Samariae.
21 Dixitque rex Israel ad Eliseum, cum vidisset eos : Numquid percutiam eos, pater mi ?
Dixitque rex Israhel ad Heliseum cum vidisset eos numquid percutiam eos pater mi.
22 At ille ait : Non percuties, neque enim cepisti eos gladio et arcu tuo, ut percutias ; sed pone panem et aquam coram eis, ut comedant et bibant, et vadant ad dominum suum.
At ille ait non percuties neque enim cepisti eos gladio et arcu tuo ut percutias pone panem et aquam coram eis ut comedant et bibant et vadant ad dominum suum.
23 Appositaque est eis ciborum magna præparatio, et comederunt et biberunt ; et dimisit eos, abieruntque ad dominum suum ; et ultra non venerunt latrones Syriæ in terram Israel.
Adpositaque est eis ciborum magna praeparatio et comederunt et biberunt et dimisit eos abieruntque ad dominum suum et ultra non venerunt latrones Syriae in terram Israhel.
24 Factum est autem post hæc, congregavit Benadad, rex Syriæ, universum exercitum suum, et ascendit, et obsidebat Samariam.
Factum est autem post haec congregavit Benadad rex Syriae universum exercitum suum et ascendit et obsidebat Samariam.
25 Factaque est fames magna in Samaria, et tamdiu obsessa est, donec venundaretur caput asini octoginta argenteis, et quarta pars cabi stercoris columbarum quinque argenteis.
Factaque est fames magna in Samaria et tamdiu obsessa est donec venundaretur caput asini octoginta argenteis et quarta pars cabi stercoris columbarum quinque argenteis.
26 Cumque rex Israel transiret per murum, mulier quædam exclamavit ad eum, dicens : Salva me, domine mi rex.
Cumque rex Israhel transiret per murum mulier exclamavit ad eum dicens salva me domine mi rex.
27 Qui ait : Non te salvat Dominus, unde te possum salvare ? de area, vel de torculari ? Dixitque ad eam rex : Quid tibi vis ? Quæ respondit :
Qui ait non te salvet Dominus unde salvare te possum de area an de torculari dixitque ad eam rex quid tibi vis quae respondit.
28 Mulier ista dixit mihi : Da filium tuum ut comedamus eum hodie, et filium meum comedemus cras.
Mulier ista dixit mihi da filium tuum ut comedamus eum hodie et filium meum comedemus cras.
29 Coximus ergo filium meum, et comedimus. Dixique ei die altera : Da filium tuum ut comedamus eum. Quæ abscondit filium suum.
Coximus ergo filium meum et comedimus dixique ei die altera da filium tuum ut comedamus eum quae abscondit filium suum.
30 Quod cum audisset rex, scidit vestimenta sua ; et transibat per murum ; viditque omnis populus cilicium quo vestitus erat ad carnem intrinsecus.
Quod cum audisset rex scidit vestimenta sua et transiebat super murum viditque omnis populus cilicium quo vestitus erat ad carnem intrinsecus.
31 Et ait rex : Hæc mihi faciat Deus et hæc addat, si steterit caput Elisei, filii Saphat, super ipsum hodie !
Et ait haec mihi faciat Deus et haec addat si steterit caput Helisei filii Saphat super eum hodie.
32 Eliseus autem sedebat in domo sua, et senes sedebant cum eo. Præmisit itaque virum ; et antequam veniret nuntius ille, dixit ad senes : Numquid scitis quod miserit filius homicidæ hic ut præcidatur caput meum ? Videte ergo cum venerit nuntius ; claudite ostium, et non sinatis eum introire ; ecce enim sonitus pedum domini ejus post eum est.
Heliseus autem sedebat in domo sua et senes sedebant cum eo praemisit itaque virum et antequam veniret nuntius ille dixit ad senes numquid scitis quod miserit filius homicidae hic ut praecidatur caput meum videte ergo cum venerit nuntius cludite ostium et non sinatis eum introire ecce enim sonitus pedum domini eius post eum est.
33 Adhuc illo loquente eis, apparuit nuntius qui veniebat ad eum. Et ait : Ecce, tantum malum a Domino est ; quid amplius exspectabo a Domino ?
Et adhuc illo loquente eis apparuit nuntius qui veniebat ad eum et ait ecce tantum malum a Domino est quid amplius expectabo a Domino.
Hieronymus Vulgata (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org — Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.