4 Mulier autem quædam de uxoribus prophetarum clamabat ad Eliseum, dicens : Servus tuus vir meus mortuus est, et tu nosti quia servus tuus fuit timens Dominum ; et ecce creditor venit ut tollat duos filios meos ad serviendum sibi.
Mulier autem quaedam de uxoribus prophetarum clamabat ad Heliseum dicens servus tuus vir meus mortuus est et tu nosti quia servus tuus fuit timens Dominum et ecce creditor venit ut tollat duos filios meos ad serviendum sibi.
2 Cui dixit Eliseus : Quid vis ut faciam tibi ? Dic mihi, quid habes in domo tua ? At illa respondit : Non habeo ancilla tua quidquam in domo mea, nisi parum olei, quo ungar.
Cui dixit Heliseus quid vis ut faciam tibi dic mihi quid habes in domo tua at illa respondit non habeo ancilla tua quicquam in domo mea nisi parum olei quo unguear.
3 Cui ait : Vade, pete mutuo ab omnibus vicinis tuis vasa vacua non pauca ;
Cui ait vade pete mutuo ab omnibus vicinis tuis vasa vacua non pauca.
4 Et ingredere, et claude ostium tuum, cum intrinsecus fueris tu, et filii tui ; et mitte inde in omnia vasa hæc ; et cum plena fuerint, tolles.
Et ingredere et claude ostium cum intrinsecus fueris tu et filii tui et mitte inde in omnia vasa haec et cum plena fuerint tolles.
5 Ivit itaque mulier, et clausit ostium super se, et super filios suos ; illi offerebant vasa, et illa infundebat.
Ivit itaque mulier et clusit ostium super se et super filios suos illi offerebant vasa et illa infundebat.
6 Cumque plena fuissent vasa, dixit ad filium suum : Affer mihi adhuc vas. Et ille respondit : Non habeo. Stetitque oleum.
Cumque plena fuissent vasa dixit ad filium suum adfer mihi adhuc vas et ille respondit non habeo stetitque oleum.
7 Venit autem illa, et indicavit homini Dei. Et ille : Vade, inquit, vende oleum, et redde creditori tuo ; tu autem, et filii tui vivite de reliquo.
Venit autem illa et indicavit homini Dei et ille vade inquit vende oleum et redde creditori tuo tu autem et filii tui vivite de reliquo.
8 Facta est autem quædam dies, et transibat Eliseus per Sunam ; erat autem ibi mulier magna, quæ tenuit eum ut comederet panem ; cumque frequenter inde transiret, divertebat ad eam ut comederet panem.
Facta est autem quaedam dies et transiebat Heliseus per Sunam erat autem ibi mulier magna quae tenuit eum ut comederet panem cumque frequenter inde transiret devertebat ad eam ut comederet panem.
9 Quæ dixit ad virum suum : Animadverto quod vir Dei sanctus est iste, qui transit per nos frequenter.
Quae dixit ad virum suum animadverto quod vir Dei sanctus est iste qui transit per nos frequenter.
10 Faciamus ergo ei cœnaculum parvum, et ponamus ei in eo lectulum, et mensam, et sellam, et candelabrum, ut, cum venerit ad nos, maneat ibi.
Faciamus ergo cenaculum parvum et ponamus ei in eo lectulum et mensam et sellam et candelabrum ut cum venerit ad nos maneat ibi.
11 Facta est ergo dies quædam, et veniens divertit in cœnaculum, et requievit ibi.
Facta est igitur dies quaedam et veniens devertit in cenaculum et requievit ibi.
12 Dixitque ad Giezi puerum suum : Voca Sunamitidem istam. Qui cum vocasset eam, et illa stetisset coram eo,
Dixitque ad Giezi puerum suum voca Sunamitin istam qui cum vocasset eam et illa stetisset coram eo.
13 Dixit ad puerum suum : Loquere ad eam : Ecce sedule in omnibus ministrasti nobis ; quid vis ut faciam tibi ? Numquid habes negotium, et vis ut loquar regi, sive principi militiæ ? Quæ respondit : In medio populi mei habito.
Dixit ad puerum loquere ad eam ecce sedule in omnibus ministrasti nobis quid vis ut faciam tibi numquid habes negotium et vis ut loquar regi sive principi militiae quae respondit in medio populi mei habito.
14 Et ait : Quid ergo vult ut faciam ei ? Dixitque Giezi : Ne quæras : filium enim non habet, et vir ejus senex est.
Et ait quid ergo vult ut faciam ei dixitque Giezi ne quaeras filium enim non habet et vir eius senex est.
15 Præcepit itaque ut vocaret eam ; quæ cum vocata fuisset, et stetisset ante ostium,
Praecepit itaque ut vocaret eam quae cum vocata fuisset et stetisset ad ostium.
16 Dixit ad eam : In tempore isto et in hac eadem hora, si vita comes fuerit, habebis in utero filium. At illa respondit : Noli, quæso, domine mi, vir Dei, noli mentiri ancillæ tuæ.
Dixit ad eam in tempore isto et in hac eadem hora si vita comes fuerit habebis in utero filium at illa respondit noli quaeso domine mi vir Dei noli mentiri ancillae tuae.
17 Et concepit mulier, et peperit filium in tempore et in hora eadem qua dixerat Eliseus.
Et concepit mulier et peperit filium in tempore et in hora eadem quam dixerat Heliseus.
18 Crevit autem puer ; et cum esset quædam dies, et egressus isset ad patrem suum, ad messores,
Crevit autem puer et cum esset quaedam dies et egressus isset ad patrem suum ad messores.
19 Ait patri suo : Caput meum doleo, caput meum doleo. At ille dixit puero : Tolle, et duc eum ad matrem suam.
Ait patri suo caput meum caput meum at ille dixit puero tolle et duc eum ad matrem suam.
20 Qui cum tulisset, et duxisset eum ad matrem suam, posuit eum illa super genua sua usque ad meridiem, et mortuus est.
Qui cum tulisset et adduxisset eum ad matrem suam posuit eum illa super genua sua usque ad meridiem et mortuus est.
21 Ascendit autem, et collocavit eum super lectulum hominis Dei, et clausit ostium ; et, egressa,
Ascendit autem et conlocavit eum super lectulum hominis Dei et clusit ostium et egressa.
22 Vocavit virum suum, et ait : Mitte mecum, obsecro, unum de pueris, et asinam, ut excurram usque ad hominem Dei, et revertar.
Vocavit virum suum et ait mitte mecum obsecro unum de pueris et asinam ut excurram usque ad hominem Dei et revertar.
23 Qui ait illi : Quam ob causam vadis ad eum ? hodie non sunt calendæ, neque sabbatum. Quæ respondit : Vadam.
Qui ait illi quam ob causam vadis ad eum hodie non sunt kalendae neque sabbatum quae respondit vale.
24 Stravitque asinam, et præcepit puero : Mina, et propera, ne mihi moram facias in eundo ; et hoc age quod præcipio tibi.
Stravitque asinam et praecepit puero mina et propera ne mihi moram facias in eundo et hoc age quod praecipio tibi.
25 Profecta est igitur, et venit ad virum Dei in montem Carmeli. Cumque vidisset eam vir Dei e contra, ait ad Giezi puerum suum : Ecce Sunamitis illa.
Profecta est igitur et venit ad virum Dei in montem Carmeli cumque vidisset eam vir Dei de contra ait ad Giezi puerum suum ecce Sunamitis illa.
26 Vade ergo in occursum ejus, et dic ei : Recte ne agitur circa te, et circa virum tuum, et circa filium tuum ? Quæ respondit : Recte.
Vade ergo in occursum eius et dic ei rectene agitur circa te et circa virum tuum et circa filium tuum quae respondit recte.
27 Cumque venisset ad virum Dei in montem, apprehendit pedes ejus ; et accessit Giezi ut amoveret eam. Et ait homo Dei : Dimitte illam ; anima enim ejus in amaritudine est, et Dominus celavit a me, et non indicavit mihi.
Cumque venisset ad virum Dei in monte adprehendit pedes eius et accessit Giezi ut amoveret eam et ait homo Dei dimitte illam anima enim eius in amaritudine est et Dominus celavit me et non indicavit mihi.
28 Quæ dixit illi : Numquid petivi filium a domino meo ? Numquid non dixi tibi : Ne illudas me ?
Quae dixit illi numquid petivi filium a domino meo numquid non dixi tibi ne inludas me.
29 Et ille ait ad Giezi : Accinge lumbos tuos, et tolle baculum meum in manu tua, et vade. Si occurrerit tibi homo, non salutes eum ; et si salutaverit te quispiam, non respondeas illi ; et pones baculum meum super faciem pueri.
Et ille ait ad Giezi accinge lumbos tuos et tolle baculum meum in manu tua et vade si occurrerit tibi homo non salutes eum et si salutaverit te quispiam non respondeas illi et pones baculum meum super faciem pueri.
30 Porro mater pueri ait : Vivit Dominus, et vivit anima tua ! non dimittam te. Surrexit ergo, et secutus est eam.
Porro mater pueri ait vivit Dominus et vivit anima tua non dimittam te surrexit ergo et secutus est eam.
31 Giezi autem præcesserat ante eos, et posuerat baculum super faciem pueri, et non erat vox, neque sensus ; reversusque est in occursum ejus, et nuntiavit ei, dicens : Non surrexit puer.
Giezi autem praecesserat eos et posuerat baculum super faciem pueri et non erat vox neque sensus reversusque est in occursum eius et nuntiavit ei dicens non surrexit puer.
32 Ingressus est ergo Eliseus domum, et ecce puer mortuus jacebat in lectulo ejus ;
Ingressus est ergo Heliseus domum et ecce puer mortuus iacebat in lectulo eius.
33 Ingressusque clausit ostium super se et super puerum, et oravit ad Dominum.
Ingressusque clusit ostium super se et puerum et oravit ad Dominum.
34 Et ascendit, et incubuit super puerum ; posuitque os suum super os ejus, et oculos suos super oculos ejus, et manus suas super manus ejus ; et incurvavit se super eum ; et calefacta est caro pueri.
Et ascendit et incubuit super puerum posuitque os suum super os eius et oculos suos super oculos eius et manus suas super manus eius et incurvavit se super eum et calefacta est caro pueri.
35 At ille, reversus ; deambulavit in domo, semel huc atque illuc ; et ascendit, et incubuit super eum ; et oscitavit puer septies, aperuitque oculos.
At ille reversus deambulavit in domo semel huc et illuc et ascendit et incubuit super eum et oscitavit puer septies aperuitque oculos.
36 At ille vocavit Giezi, et dixit ei : Voca Sunamitidem hanc. Quæ, vocata, ingressa est ad eum. Qui ait : Tolle filium tuum.
Et ille vocavit Giezi et dixit ei voca Sunamitin hanc quae vocata ingressa est ad eum qui ait tolle filium tuum.
37 Venit illa, et corruit ad pedes ejus, et adoravit super terram ; tulitque filium suum, et egressa est.
Venit illa et corruit ad pedes eius et adoravit super terram tulitque filium suum et egressa est.
38 Et Eliseus reversus est in Galgala. Erat autem fames in terra, et filii prophetarum habitabant coram eo. Dixitque uni de pueris suis : Pone ollam grandem, et coque pulmentum filiis prophetarum.
Et Heliseus reversus est in Galgala erat autem fames in terra et filii prophetarum habitabant coram eo dixitque uni de pueris suis pone ollam grandem et coque pulmentum filiis prophetarum.
39 Et egressus est unus in agrum ut colligeret herbas agrestes ; invenitque quasi vitem silvestrem, et collegit ex ea colocynthidas agri, et implevit pallium suum, et reversus concidit in ollam pulmenti ; nesciebat enim quid esset.
Et egressus est unus in agrum ut colligeret herbas agrestes invenitque quasi vitem silvestrem et collegit ex ea colocyntidas agri et implevit pallium suum et reversus concidit in ollam pulmenti nesciebat enim quid esset.
40 Infuderunt ergo sociis, ut comederent ; cumque gustassent de coctione, clamaverunt, dicentes : Mors in olla, vir Dei ! Et non potuerunt comedere.
Infuderunt ergo sociis ut comederent cumque gustassent de coctione exclamaverunt dicentes mors in olla vir Dei et non potuerunt comedere.
41 At ille : Afferte, inquit, farinam. Cumque tulissent, misit in ollam, et ait : Infunde turbæ, ut comedant. Et non fuit amplius quidquam amaritudinis in olla.
At ille adferte inquit farinam et misit in ollam et ait infunde turbae et comedat et non fuit amplius quicquam amaritudinis in olla.
42 Vir autem quidam venit de Baal-Salisa deferens viro Dei panes primitiarum, viginti panes hordeaceos, et frumentum novum in pera sua. At ille dixit : Da populo, ut comedat.
Vir autem quidam venit de Balsalisa deferens viro Dei panes primitiarum et viginti panes hordiacios et frumentum novum in pera sua at ille dixit da populo ut comedat.
43 Responditque ei minister ejus : Quantum est hoc, ut apponam centum viris ? Rursum ille ait : Da populo, ut comedat ; hæc enim dicit Dominus : Comedent, et supererit.
Responditque ei minister eius quantum est hoc ut adponam coram centum viris rursum ille da ait populo ut comedat haec enim dicit Dominus comedent et supererit.
44 Posuit itaque coram eis ; qui comederunt, et superfuit, juxta verbum Domini.
Posuit itaque coram eis qui comederunt et superfuit iuxta verbum Domini.
Hieronymus Vulgata (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org — Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.